Wzajemne przyrzeczenie zawarcia małżeństwa, czyli zaręczyny, pomimo tego, że są sprawą całkowicie indywidualną, nadal pozostają jednak tradycją, do której przywiązana jest większość par.

Dawniej przyszły zięć obowiązkowo powinien oficjalnie poprosić rodziców swojej wybranki o jej rękę. Obecnie ten zwyczaj pozostaje jednak kwestią indywidualnego uznania przyszłych narzeczonych.

W tradycji żydowskiej, negocjacje miały charakter zwykłej umowy zawieranej pomiędzy rodzicami przyszłych narzeczonych, a w szczególności pomiędzy ojcami przyszłej pary małżeńskiej. Oficjalne zaręczyny następują po wyborze panny młodej oraz oświadczynach, którymi zwykle zajmują się rodzice lub ojciec przyszłego pana młodego. Są one organizowane przez rodziców panny młodej oraz przyjaciela lub przedstawiciela prawnego rodziny pana młodego. Zgodnie z tradycją żydowską oficjalnie zaręczona para jest ze sobą połączona tak jakby była już małżeństwem.


Niemniej jednak para narzeczonych nie mieszka ze sobą aż do dnia ślubu. Dla Żydów, zaręczyny stanowią tak poważne zobowiązanie, że jeśli ślub nie dojdzie do skutku, gdyż narzeczony zmienił zdanie lub z jakiegokolwiek innego ważnego powodu, narzeczona nie będzie mogła ponownie wyjść za mąż, zanim nie zostanie całkowicie zwolniona ze zobowiązania małżeństwa przez odpowiednią procedurę prawną, to znaczy akt rozwodowy.

Nieco później, w starożytnym Rzymie, zaręczyny odbywały się również przed obliczem świadków. Mały pierścionek wykonany z żelaza zakładany przez przyszłą pannę młodą na palec serdeczny lewej ręki symbolizował polityczne oraz ekonomiczne połączenie dwóch rodzin.

W średniowieczu, kościół nadał zaręczynom charakter oficjalny. Przyszła para młoda miała obowiązek podpisania się w specjalnym rejestrze prowadzonym przez proboszcza.

Obecnie zaręczyny są przede wszystkim dobrym powodem do spotkania dwóch rodzin oraz wzajemnego poznania się. Stanowią one także okazję dla narzeczonego do ofiarowania dowodu miłości wybrance swojego serca.
 

Przebieg zaręczyn 

Jak mówi tradycja, mamy przyszłych pań młodych spotykają się przed zaręczynami, aby uzgodnić datę rodzinnego spotkania. Zgodnie z przyjętym zwyczajem, spotkanie to odbywa się w domu rodziców przyszłej panny młodej. Rano, w dniu zaręczyn, przyszły pan młody powinien przesłać swojej oblubienicy kosz białych kwiatów, nie zapominając jednak o swojej przyszłej teściowej, której powinien przesłać już bardziej klasyczny bukiet kwiatów. Jeśli chodzi o podział kosztów, zazwyczaj to rodzina panny młodej pokrywa koszty uroczystego obiadu zaręczynowego, natomiast rodzina pana młodego lub też sam pan młody, jest odpowiedzialny za podarowanie pierścionka zaręczynowego.
 
 

Warto wiedzieć:
W przypadku zerwania zaręczyn, nie ma obowiązku zwrotu pierścionka zaręczynowego. Jednakże, jeśli pierścionek od zawsze należał do rodziny pana młodego, podlega on innym zasadom. Uważa się go wtedy za pożyczkę na rzecz panny młodej, więc w przypadku zerwania zaręczyn powinien on zostać zwrócony.